Wtorek, 14 kwietnia 2026, Imieniny: Bernarda, Martyny, Waleriana PL EN | |

 

MEZOLIT - DŁUBANKI, KOSZE, ZIEMIANKI

Wraz z końcem epoki lodowcowej rozpoczął się trwający do dziś okres klimatu umiarkowanego, czyli holocen.

Na obszarze Wielkopolski rozprzestrzeniły się lasy mieszane, bogate w różnorodne gatunki jadalnych roślin i zwierząt. Pożywienie stało się łatwo dostępne w najbliższym otoczeniu i zapewniało ludziom bezpieczną egzystencję.

Na terenie Wielkopolski ludzie najchętniej osiedlali się w pobliżu jezior i rzek, dzięki czemu mogli korzystać z bogatych zasobów środowiska wodnego i leśnego.

Spójrzmy jak wyglądało życie mezolitycznych mieszkańców Wielkopolski w obozowisku na brzegu jeziora. Choć ważną rolę odgrywało w nim nadal łowiectwo i zbieractwo, dużego znaczenia nabrało też rybołówstwo. Wskazują na to liczne znaleziska fragmentów sieci, wędek, harpunów i haczyków kościanych z terenu całej Europy.

To właśnie wówczas po raz pierwszy pojawiły się w użyciu łodzie dłubanki, wykorzystywane do łowienia ryb i jako środek transportu. Dłubanki wykonywano z pni drzew przy pomocy nowego typu narzędzi krzemiennych - ciosaków – będących prototypami późniejszych siekier.

Z włókien roślinnych oraz gałęzi wyplatano różnego rodzaju kosze, a także pułapki do połowu ryb. Niewiele zmienił się sposób budowania domostw.

Przed zimnem i wiatrem ludzie nadal chronili się w szałasach wzniesionymi z drewna, kamieni i skór, choć czasem budowali ziemianki i półziemianki.