Wystawy
Kontakt
Muzeum Archeologiczne w Poznaniu
ul. Wodna 27 – Pałac Górków
61-781 Poznań
Skrytka 525 - Muzeum Archeologiczna 60-967 Poznań
e-mail: sekretariat@muzarp.poznan.pl
CENTRALA: 61 628 55 61
Lekcje muzealne:
lekcje@muzarp.poznan.pl
Kontakt z działem Komunikacji i Promocji
Deklaracja dostępności cyfrowej
Informacje dla osób z niepełnosprawnościami słuchu
Informacje o dostępności architektonicznej
dla osób z niepełnosprawnościami
Link do strony Rzecznika Praw Obywatelskich

Umiejętność wytopu brązu doprowadziła do wyodrębnienia się grupy specjalistów odlewników-metalurgów – osób wtajemniczonych, o wysokim statusie społecznym, łączących prawdopodobnie produkcję brązu z uprawianiem wymiany, a być może i magii.
Większość przedmiotów metalowych znalezionych na terenie Wielkopolski pochodzi ze skarbów, czyli znalezisk gromadnych, pozbawionych szerszego kontekstu archeologicznego, ukrytych w ziemi przez właścicieli z powodu zagrożenia, a niekiedy także ze względów kultowych. Jednym z najcenniejszych jest skarb przedmiotów miedzianych z Bytynia koło Szamotuł. Znalezione tam figurki wołków są niewątpliwie naśladownictwem sztuki bliskowschodniej, która rozpowszechniła się nad Morzem Śródziemnym, skąd za pośrednictwem rzemieślników - odlewców dotarła na tereny Polski.
Pozostałe przedmioty brązowe pochodzą z dwóch skarbów, z Granowa i Ponieca w południowej Wielkopolsce. Są to m.in. ozdoby noszone przez kobiety – naramienniki, charakterystyczne dla tego okresu długie szpile do spinania szat i bransolety. Dużą cześć skarbów stanowi broń: sztylety, czekany i topory. Dodatkowo w skład uzbrojenia wojownika z tego okresu wchodził miecz w skórzanej pochwie i brązowa siekierka, noszona przy pasie. Gruby, skórzany pancerz oraz skórzana tarcza dość dobrze chroniły przed wrogiem. W sumie wojownik tego okresu niewiele odbiegał wyglądem od przedstawionego na wystawie jego odpowiednika z następnej epoki.
W epoce brązu zapoczątkowany został proces przemiany cywilizacyjnej ówczesnej Europy. Wykształcił się nowy typ społeczności - wspólnot rodowych o stabilnych i ekonomicznie samowystarczalnych strukturach. Zasadniczą formą organizacji przestrzennej osadnictwa był zespół złożony z umocnionej osady centralnej, jak np. w Bruszczewie koło Kościana oraz powiązanego z nią miejsca obrzędowego – taką rolę pełniło zapewne położone niedaleko cmentarzysko kurhanowe w Łękach Małych.
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się więcej jak je wyłączyć. OK, Rozumiem


